Karadenizle Marmara denizini birbirine bağlayan İstanbul Boğazı kıyılarına verilen ad. Zengin ve muhteşem güzellikleriyle dünyada benzeri az olan Boğaziçinin uzunluğu, kuzeyde Karadeniz kapısını meydana getiren Rumeli ve Anadolu fenerleri arasından, Sarayburnu - Kızkulesi arasına kadar uzanır. Tam ortadan geçen çizgi, 25 kilometre ve 9 metredir. iki yakadaki kıyılarının girinti ve çıkıntıları değiştiğinden Rumeli tarafı kıyıları 46 kilometre, Anadolu yakası kıyıları 34 kilometre sürer. Genişliği de yer yer değişir. Karadenizden girerken Rumeli ve Anadolu fenerleri arası 3600 metre, Yeniköy ve Çubuklu arası 1430 metre, Rumeli ve Anadolu Hisarları arası 689 metredir. Boğazın derinliği koylara doğru azalmakla beraber ortalama olarak 50 - 100 metre arasındadır. Birisi üstte olan, öbürü Marmaradan Karadenize doğru giden ve altta olan iki akıntısı vardır.


Bizans İmparatorluğu zamanında Boğaz içi kıyılarının çoğu boş ve Bizans medeniyetinin etkisinden uzak kalmıştır. Boğaziçinin Türk devrindeki tarihî, İstanbul'un 1453 yılındaki fethiyle başlar. Türkler, İstanbulu aldıktan sonra, Boğaziçi kıyılarına bir yandan ahali yerleştirmişler, bir yandan da çeşitli imar hareketlerine girerek buralarını eğlence ve sayfiye yeri haline getirmişlerdir.